Huysuz Virgin

Uzun zamandır yoktum.. Bu süre zarfında pek de değişen birşey olmadı..
Aynı depresif mod devam ediyor.
Aynı his açlığı. Aynı mallıklar. Bağımlılıklar ve yeni geliştirilen bağımlılıklar.

Hissetmemeye çalışıp da hisler için geberecek durumda olmak durumu da..
Hayatın hangi döneminde olduğumu da bilmiyorum.
Bok gibi bir durumdayım sadece.
Amaçsız, kayıtsız, hiçlik içinde.
Mal gibiyim.

Misal rahatlamak adına x yapıp kendime endorfin pompalamaya kalkıp, Big O’ya ulaşma durumda bile yalnızlıktan ölüp iki damla göz yaşı döküp kendine lanet edebilecek bir ruh halindeyim.

Ölüm gelse diyorum bazen.
Kolay çıkışı yaratsa ve gelse.
Ama yok hayır.. dünyada cehennem azabını yaşatıyorum ruhuma.

O kadar menem bir ruh hali ki bu çözemiyorum.
İçimdeki inancımı bulamıyorum. Güvenimi geri getiremiyorum.
Çabalama güdüsüne bürünemiyorum.

Sadece zaman akıp geçiyor ve ben izliyorum.
Önümden gelip geçiyorlar ve ben onların hayatlarına seyirci oluyorum.
Elimde olmayan şeylere özlem duyup kendime patlıyorum.

Dedim ya malım. Hatta aptal daha doğru bir ifade olur.
Bu hayata bile bile lades demekten daha aptal birşey ne olabilir ki ?

Neyse dağınığım. Düşüncelerim de bende.

Bu kadar sıkılacağımı bilseydim benden önceki sperme yol verirdim ya la.

(via cayyokbokicin)